Czy istnieje genetyczna forma otyłości?

remove-1388782_960_720

Dwoje szczupłych rodziców ma 7 proc. szans na korpulentne dzieci, jedna otyła osoba w małżeństwie (matka lub ojciec) podwyższa tę szansę do 40 proc., natomiast w przypadku dwojga rodziców z nadwagą – prawdopodobieństwo otyłości u dzieci zwiększa się do 80 proc.

Oczywiście można zawsze zapytać, czy dziedziczymy otyłość jako taką, czy jej przyczyną jest tradycyjnie wadliwe żywienie? Aby odpowiedzieć na to pytanie prof. Stunkard, wraz z grupą duńskich lekarzy, zbadali dużą grupę dzieci adoptowanych. Analiza statystyczna wyników dowiodła, że nadwaga dzieci wykazuje ścisłą zależność od wagi ich biologicznych, a nie przybranych rodziców. W badaniach ostatnio prowadzonych wśród bliźniaków stwierdzono, że nawet wtedy gdy każde z dwojga bliźniąt wychowywało się u różnych rodziców, ich ciężar był niemal identyczny. Co więcej, mimo różnych warunków żywienia i trybu życia proces wzrastania i przyrost wagi, przebiegał identycznie.

Wczesne badania autora obecnej publikacji wykazały, że nawet typ rozmieszczenia tkanki tłuszczowej (otyłość jabłkowa – otyłość gruszkowa) jest zdeterminowany genetycznie. Słowem „niedaleko pada jabłko od jabłoni”, albo obowiązuje też inne powiedzenie:,.chcesz wiedzieć jaka będzie córka spojrzyj na matkę”. Jeżeli babcia jest „gruszką” to jest nią także córka i wnuczka, a nawet prawnuczka. Gen otyłości jabłkowej związany jest nie tylko ze specyficznym rozmieszczeniem tkanki tłuszczowej i z charakterystyczną strukturą mięśni ale, jak wspomniano wyżej, ze skłonnością do nadciśnienia, cukrzycy i miażdżycy.

Obserwacje dotyczące współistnienia tych cech doprowadziły w ostatnich latach do sformułowania pojęcia „zespołu WTB” (Współczynnik Talia Biodra), zwanego również zespołem metabolicznym, czyli zespołu wysokiego współczynnika obwodu talii do bioder.