Chirurgiczne leczenie otyłości

tape-403591_960_720

Jedną z metod leczenia otyłości stosowaną w przypadkach bardzo znacznej otyłości były operacje polegające na zmniejszeniu długości jelita cienkiego i tym samym redukcji powierzchni wchłaniania się składników pokarmowych. Zwykle „wyłączonego” odcinka jelita nie wycinano lecz pozostawiano go w jamie brzusznej, licząc się z możliwością ponownego wszycia. Okazało się jednak, że ten rodzaj zabiegu chirurgicznego wiąże się z wieloma powikłaniami typu: Stłuszczenie wątroby, zmniejszenie odporności organizmu na infekcje, niedobory niektórych specyficznych składników pokarmowych. 

Z tego powodu operacje skrócenia jelita zostały całkowicie zarzucone. Czasami stosuje się natomiast zabieg polegający na zmniejszeniu objętości żołądka poprzez przewiązanie go w taki sposób, że przypomina on klepsydrę używaną do mierzenia czasu. Mała objętość żołądka szybko wypełnia się podczas jedzenia, dzięki czemu pacjent ma uczucie sytości. Często też po spożyciu nieco większej ilości pokarmu zaczyna mieć nudności a nawet wymioty w związku z „zarzucaniem” treści pokarmowej z dolnej do górnej części żołądka. Niestety, stopniowo część żołądka nad przewężeniem ulega przerostowi i efekt zabiegu maleje. Operacja tego typu, chociaż mniej uszkadzająca przewód pokarmowy niż skrócenie jelit, również prowadzić może do groźnych dla zdrowia powikłań.

Niedawno wprowadzoną modyfikacją metody przewężenia żołądka jest zastosowanie specjalnej taśmy, której koniec wyprowadzony jest na zewnątrz, dzięki czemu pacjent sam może regulować stopień przewężenia żołądka zmniejszając go gdy nudności i wymioty stają się nie do zniesienia.

Zmniejszenie żołądka próbowano także uzyskać poprzez implantację do żołądka specjalnych balonów. Zabieg polega na włożeniu do żołądka za pomocą gastroskopu malutkiego balonika, który następnie wypełnia się powietrzem, zmniejszając w ten sposób pojemność żołądka. Balon taki może jednak powodować uszkodzenie śluzówki żołądka, poza tym powietrze powoli z niego uchodzi i po ok. 3 miesiącach należy go z powrotem napełniać. Metoda implantacji balonów nie przyjęła się na Zachodzie, tak więc po okresie entuzjazmu zaprzestano jej stosowania.

Jako ciekawostki można przytoczyć wyjątkowo przykre lub odrażające metody leczenia otyłości, takie jak np. zaszywanie jamy ustnej umożliwiające tylko przyjmowanie płynów przez rurkę lub implantowanie do przewodu pokarmowego tasiemca. Co gorsze, ogłoszenia o tej ostatniej metodzie od czasu do czasu pojawiają się np. w prasie co wskazuje, że ten drastyczny i zdecydowanie szkodliwy dla zdrowia sposób odchudzania się znajduje mimo wszystko swoich zwolenników.

Warto również wspomnieć o operacjach plastycznych, takich jak np. chirurgiczne usuwanie podskórnej tkanki tłuszczowej wraz z fragmentami skóry. Są to zabiegi nadzwyczaj krwawe i  niebezpieczne a poza tym kosztowne. Na ogół nie udaje się usunąć w ten sposób dużej ilości tkanki tłuszczowej i uzyskać znacznego zmniejszenia nadwagi. Operacje plastyczno – kosmetyczne tego typu stosuje się natomiast po okresie odchudzania aby usunąć nadmiar skóry po zmniejszeniu się podskórnego tłuszczu. Osobiście nie zachęcam do operacji plastycznych w takich przypadkach, ponieważ zazwyczaj w ciągu roku następuje samoistne skurczenie się skóry i zniknięcie nieestetycznych „zwisów” i zmarszczek. Innym zabiegiem plastycznym, który zyskał pewną popularność w ostatnich latach jest metoda aspiracji (liposuction), czyli odsysania zbędnej tkanki tłuszczowej. Polega ona na tym, że pod skórę wprowadza się grubą igłę z dziurkami, którą podłącza się do pompy ssącej.

Najczęściej usuwany jest w ten sposób tłuszcz z okolicy bioder lub ud, którego pozbycie się poprzez stosowanie diety jest szczególnie niebezpieczny. Niestety zabieg ten też jest niebezpieczny, ponieważ czasami prowadzić może do zatorów tłuszczowych w naczyniach krwionośnych. W prasie fachowej opisano nawet jeden przypadek zgonu w następstwie zabiegu. Ponadto u osób z mało sprężystą tkanką łączną lub w przypadku niefachowo wykonanego zabiegu pozostają po nim szpecące wgłębienia (dołki) w okolicach ciała poddawanych zabiegom.

W krajach gdzie kontrola lekarska jest mniej ostra, stosuje się również tzw. plastykę chirurgiczną typu rzeźbiarskiego „sculpturing”. Tkankę tłuszczową z jednych okolic ciała usuwa się, a następnie implantuje się ją w innych miejscach, kształtując w ten sposób sylwetkę, zgodnie z wymogami mody i życzeniami pacjenta. Korzysta się przy tym ze specjalnego programu komputerowego, który symuluje ukształtowanie sylwetki, dzięki czemu pacjent może wcześniej zobaczyć jak będzie wyglądać po przesunięciu tkanki tłuszczowej np. z dolnej części brzucha w okolicę bioder lub w okolicę pępka, albo z uda do ramion i odwrotnie.

Są to oczywiście metody stosowane w celach estetyczno – kosmetycznych, nie mają one nic wspólnego z leczeniem otyłości.